Эшит, дугонам, сенга ҳозир бир гап айтаман, фақат кулма ва гапимни бўлма, яхшими? Мен гулсотувчиман, Чилонзордаги гулдузхонада ишлайман, ва одатда куним — атиргуллар, лилиялар, кесилган поялар, ҳўл қоғоз ва доимий равишда бармоқларимга сингиб кетадиган эвкалипт ҳиди, уйга борганимда ҳам шу ҳидни ҳис қиламан. Ўша сешанба куни ёмғир ёғиб турганди, харидорлар деярли йўқ эди, мен бутун кун пештахта ортида турдим, сўлиб бораётган хризантемаларни саралаб, шифтдан челакка томчилаб тушаётган сувни тинглаб, ва кўзимнинг қуйруғи билан касса ёнидаги столда ётган телефонга қараб турдим — ёнида pushti лента ўрами ва эрталаб фаррошимиз Зулфия опа келтириб қўйган пирожний қутиси бор эди. Кун жуда секин ўтарди, ҳатто фартукимдаги барча тугмаларни санаб чиқишга улгурдим.
Ва шу зернкарлик пайтида мен телефонни очиб, синфдошим Лоладан хабар келганини кўрдим — у доим қандайдир ҳавола юборади, баъзан чегирмалар, баъзан челленжлар. Бу сафар у ёзди, бир сайт топибди, кечқурун ишдан кейин «бир оз димоғни очиш» учун ўйнаса бўлади. Мен аввалига пишқирдим, чунки биз у билан университетдан бери талашамиз: у дейди, бу қизиқарли, мен эса доим шу пулни уй учун нормал гулларга сарфлайман деб жавоб берардим. Лекин ўша куни шунчалик чарчаган ва ишсизликдан шунчалик жаҳлим чиққан эдики, ўйладим — нега бўлмайди, шунчаки қараб кўраман, ҳеч нарса йўқотмайман. Очдим, варақладим, ва шу пайтда телефон ақлдан озди: аввалига саҳифа юкланмади, кейин қандайдир хато хабари чиқди, мен ҳатто vavada ishlamayapti деб ўйладим, чунки бизнинг дўконда умуман интернет суст, роутер фикуслар қозонлари орасидаги полкада туради ва доим қизиб кетади. Мен аллақачон ҳаммасини ёпиб, хризантемаларга қайтишни ўйлагандим, лекин кейин эрталаб Зулфия опа «қизим, агар бирор нарса ишламаса, шунчаки телефонни қайта юкла, ҳаммаси жойига тушади» деганини эсладим. Шундай қилдим, ва рост гапирсам, бу иш беради деб ҳатто кутмагандим.
Саҳифа охир-оқибат юклангач, мен у ерда ҳамма нарса ўзбек тилида, тоза, тушунарли эканини кўрдим, ва бир пайтда ёрдам бўлимида vavada ishlamayapti деган ёзувни пайқадим — маълум бўлишича, уларда ҳамма нарса ёзилган, агар бирор нарса очилмаса, нима қилиш кераклиги. Бу менга негадир ишонч берди, чунки ўйладим: яхши, ҳеч бўлмаса одамларни тушунарсиз вазиятда ташлаб қўйишмайди. Мен рўйхатдан ўтдим, лекин дарҳол ўйнамадим — шунчаки қандай ўйинлар борлигини кўрдим, варақладим, таърифларини ўқидим. Кечқурун дўкон ёпилиб, эртанга букетлар тузиш учун ёлғиз қолганимда, барибир синаб кўришга қарор қилдим, жуда кичик сумма қўйдим, шунчаки текшириш учун, алдамчилик эмасмикан. Ва биласанми нима бўлди? Аввалига ютқаздим. Ҳаммаси, деб ўйладим, мана сенга кўнгилочар, бошқа уйнамайман. Лекин кейин, полларни ювиб бўлиб, чиқишга тайёрланаётганимда, яна бир марта кириб кўрмоқчи бўлдим, шунчаки қараш учун, ва бирдан — ютдим. Кўп эмас, лекин ютдим. Ва қалбимда шундай ғалати бўлди, гўё кимдир телефондан менга кўз қисди.
Кейин бир неча кун кирмадим — баъзан иш кўп бўлди, баъзан шунчаки эсимдан чиқарди, чунки бизда тўйга тайёргарлик бошланганди, мен кун бўйи атиргул ва пиёнларни ўраб, бармоқларим тиканлардан тешилиб кетганди. Лекин жума куни кечқурун, уйда ошхонада бир пиёла чой билан ўтирганимда, стол устида кечаги самса қолдиқлари ва совиб қолган чойнак турганди, мен яна ўша сайтни очдим, ва бу сафар хотиржамроқ, шошилмасдан ўйнадим, ва бир пайтда поялар учун яқинда орзу қилган янги қайчи ва уй учун яхши ваза сотиб олишга етадиган сумма ютганимни пайқадим. Ва шунда ўйладим: ахир бу чиндан ҳам кечқурунги ишга ёқимли қўшимча бўлиши мумкин, агар ундан мўъжиза кутмасанг ва ўзинг қўйиб беролмайдиган пулдан ортиқ қўймасанг. Ҳатто бу ҳақда Лолага айтиб бердим, у эса кулиб, мен ниҳоят уни тушунганимни айтди, мен ҳам кулиб жавоб бердим ва дедим, гап тушунишда эмас, шунчаки янги нарсани синаб кўриш кайфиятимда эди. Ва энди ишдан кейин уйга қайтганимда, қўлларимда атиргул ҳиди билан, баъзан ўша ёмғирли сешанбани эслайман ва жилмайиб қўяман.
Аслида, мен битта оддий нарсани тушундим: агар бирор нарсани ақл билан қилсанг ва ўзингга қадрли бўлган нарсани тикмасанг, уни биринчи марта қилишдан қўрқиш керак эмас. Мана, мен энди баъзан кечқурун, барча букетлар тузилиб, дўкон ёпилганда, ўша сайтни очаман, бироз ўйнайман, ва бу мен учун уйқудан олдин бир пиёла чой ичиш каби маросимга айланди. Бу менинг ҳаётимни ўзгартирмади, мен ҳали ҳам ишга бораман, ҳали ҳам эвкалипт ҳиди билан юраман, ҳали ҳам Лола билан майда нарсалар устида талашаман, лекин энди менда ҳеч кимга халақит бермайдиган ва менга зарар келтирмайдиган яна битта кичик қувонч бор. Балки бу аҳмоқликдек туюлади, лекин баъзан кичик нарсалар ҳам кунни бироз ёруғроқ қилади, ва бу ҳам ёмон эмас, тўғрими, рўза бўлсин. Хўп, ҳаммаси, мен югурдим, эртага эрталаб мени катта тўй буюртмаси кутиб турибди, яхшилаб ухлашим керак. Яқинда қўнғироқ қиламан, ҳаммаси қандай ўтганини айтиб бераман. Кўришгунча.





